حرف می شود كه زد،
راه چاره پشت چارراهها اگر كه ماندهاست
ــ پشت آن چراغهای قرمز هميشگی ـــ
گريه می توان كه كرد،
مثل گريه بر تمام قشرهای مرگْمند
در تمام نقطههای اين زمين گرد
ــ مثل ضجّه بر مردمان "غزّه" ــ
يا گريه بر....
حيف ! اين واژهها لال می شوند
لحظهی سرودن از شما
حيف !
وزن، دست و پای ذهن را به بند می كشد
و هزار حرف گفته می شود بهجز حرف درد بیعلاج مرد!
شب نخفته بود كودكی كه مادرش....
شب نخفتهاند....
ما برای غزه گريه می كنيم
ما برای كودكان تكه تكه رو به روی چشمهای مادران ...
وزن، وزنهایست
باز می كنم كه دردتان ....
... چرخهای توليد وطنش را می چرخانْد،
مردی كه
دستهايش را كسی نگرفت
و كودكانش پيش چشمش
بارها مردند
... چرخهای توليد سرزمينش را می چرخانْد،
مردی كه پيش چشم كودكانش
دستهايش را از دست داد،
در روزهای ماندگار و تلخ هجوم اجناس بيگانه
نه حكم تحريم توتون و تنباكو...
نه دست حمايت ولی ...
نه ....
نه، اين سرزمين
خانهی امنی نيست
به "غزه" می رود
با خانوادهاش
كه آنجا
يك بار بميرد
فقط يك بار...
پست الكترونيك
آرشيو مطالب
دکتر محمدرضا ترکی
دكتر علیرضا قزوه
دکتر بهروز یاسمی
سعید بیابانکی
ابوالفضل زرويي نصرآباد
محمدسعيد ميــرزايي
بوالفضول الشعرا
وقایع ابن محمود
ناصر حامدی
سیدعلی میرافضلی
ناصر فیض
شرق واژه
مژگان بانو
مریم توفیقی
آفتاب صبح
حس اول
محمد روحانی(نجوا)
فیروزه سودایی
وحید خلیلی
همایون حسینیان
خلیل جوادی
رحیم رسولی
سیداحمد نادمی
مقامات مجازی
گلچین شعر
اباصلت رضوانی
مرد رند
مریم قدیانی
ترنم
محمدحسین نعمتی
خلیل جوادی - طنز
محمود سنجری
جليل صفربيگي
یمگان
سارا شعر
عبدالرحیم سعیدی راد
حامد حسین خانی
حديث لزر غلامي
پونه نيكوي
علي هوشمند
من و چيـــــن
عليرضا بديع
عرش شعر
محمدياسر هدايتي
گلهاي مندرس
دكتر سيامك بهرام پرور
غزلي از من در سايت لوح
وبلاگ قبلي من در پرشين بلاگ
صادق رحماني
محمد كاظم كاظمي
امکانات
